[FicVocaloid] Eye to Eye (2)

posted on 22 Feb 2011 22:40 by kuroshitsujilover
อู้ๆๆๆๆ (ถึงมีปิดเล่มรออยู่) เราก็จะอู้ หุหุหุ
 
ตอนนี้อยู่ในโหมดอู้งานมาปั่นฟิคล่ะลันล้า
 
พยายามจะปั่นตอนสุดท้ายของฟิควาเลนไทน์ให้เสร็จก่อนสิ้นเดือนนะ
 
จะได้เขียนฟิคส่วนของไวท์เดย์ซะที อิอิอิ
 
เอาล่ะไปมืดมนกับฟิคอีชั้นกันต่อได้เลยยะโฮ้
 
 

Title : Eye to Eye  | From the Left Eye View -- Eyes 1

Author : Mikoto

Pairing : Vocaloid Len x Rin

Genre : AU

*ฟิคเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจาก เพลง Karakuri 卍 Burst 

 

Eye to Eye

Eyes 1 : From the Left Eye View (2)
 
 
 
ตึก …

ตึก ….

 

 เสียงรองเท้าหนังหุ้มข้อสีดำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบทหารกระทบกับพื้นกระเบื้องที่ขัดเป็นมันเงา ดังก้องไปทั่วทางเดินด้วยจังหวะหนักแน่นสม่ำเสมอ ราวกับขับเคลื่อนด้วยกลไกเครื่องจักร

 

 เสียงนั้นเรียกความสนใจให้เจ้าหน้าที่สาวแผนกประชาสัมพันธ์ของศูนย์บัญชาการเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือน และเมื่อเห็นสัญลักษณ์สวัสดิกะปักอยู่บนแถบผ้าคาดแขนสีแดงสด ตัดกับเครื่องแบบสีดำสนิทของชายหนุ่มร่างเพรียวบาง พวกเธอก็หันหน้าเข้าซุบซิบกับกันด้วยแววตารังเกียจระคนหวาดกลัว

 

นั่น! คนของ 'หน่วยพิเศษ' ทำไมมาที่นี่...”

 

คงมาจัดการคดี 'ปีศาจนักฆ่า' ที่กวาดล้างหน่วยปฏิบัติการ 2 จนเรียบทั้งหน่วยนั่นล่ะมั้ง”

 

 แต่ว่ามันไม่ใช่คดีธรรมดานะ ได้ยินจากหน่วยสืบสวนว่า 'หนอน' เป็นคนของหน่วยข่าวกรองนี่เอง”

 

 ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่า ปีศาจจะต้องถูกคนของ 'หน่วยพิเศษ' กวาดล้าง ยังกล้าทำเรื่องแบบนี้อีก งี่เง่าจริงๆ”

 

 ใครๆ ก็รู้ว่าคนของ 'หน่วยพิเศษ' เลือดเย็นไร้หัวใจอย่างกับเครื่องจักร”

 

 จริงเหรอเนี่ย น่ากลัวจัง”

 

 ชู่ว์ เบาๆ หน่อยสิ เดี๋ยวเงาก็หัวหายไม่รู้ตัวหรอก รู้ใช่ไหมล่ะ ฉายาของคนหน่วยนั้นน่ะ”

 

 “[ตุ๊กตาสังหาร] สินะ”

 

 ทว่า .. เมื่อ [ตุ๊กตาสังหาร] ผู้มีเรือนผมสีทองสุกสว่างเดินตรงมาทางโต๊ะประชาสัมพันธ์ เหล่าเจ้าหน้าที่สาวทั้งหลายกลับหันมาคลี่ยิ้มอย่างอ่อนหวาน และบอกจุดหมายปลายทางให้แก่ผู้มาเยือน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 ท่านหัวหน้าหน่วย สั่งให้คุณตามไปสมทบที่ห้องสอบสวนทันทีค่ะ”

 

 ชายหนุ่มยืนฟังข้อความที่หัวหน้าหน่วยฝากถึงตนด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับไร้ตวามรู้สึกอย่างที่ถูกกล่าวถึง จากนั้นจึงหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะสาวเท้าหายลับเข้าไปในความมืดของชั้นใต้ดิน

  

 

...........................................................

  
  
 
ขอนุญาตครับท่าน เล็น จากหน่วยพิเศษครับ”  

 

 เสียงทุ้มต่ำที่แปร่งเล็กน้อยของนายทหารหนุ่มกล่าวก่อนจะเปิดประตู 'ห้องสอบสวน' ซึ่งมีเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสดังแว่วมาให้ได้ยิน

 

 ในตอนนั้นเอง...ชายหนุ่มผมน้ำเงินในชุดเครื่องแบบภูมิฐาน สมกับตำแหน่งหัวหน้าหน่วย ก็ได้ตระหนักถึงการมีตัวตนอยู่ของผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นครั้งแรก เขาจึงหันมายิ้มให้ผู้มาใหม่ ด้วยรอยยิ้มสดใส ผิดกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด และเสียงกรีดร้องอย่างสิ้นเชิง

 

 มาแล้วเหรอ เล็นคุง ช่วยรออีกแป๊บหนึ่งนะ ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ”

 

เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ราวกับจะขอโทษที่ตนเองทำให้อีกฝ่ายต้องคอย ทว่าความหมายที่แท้จริงของมัน กลับทำให้เจ้าหน้าที่ทั้งหลายรีบเร่งใช้เครื่องมือรูปทรงประหลาด 'สอบสวน' คนทรยศซึ่งแฝงตัวอยู่ในหน่วยข่าวกรอง 

 
 อันเป็นสาเหตุให้ 'ปีศ่าจนักฆ่า' สามารถทำลายล้างหน่วยปฏิบัติการ 2 เสียราบเรียบ ไม่เหลือผู้รอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเค้นข้อมูลเกี่ยวกับ 'ปีศาจ' ออกมาอย่างเร็วที่สุด มิเช่นนั้น คนต่อไปที่จะโดน 'สอบสวน' อาจเป็นพวกเขาเองก็ได้

  

...เสียงกรีดร้องโหยหยด้วยความทุกข์ทรมานยังคงดำเนินต่อไป ...

 

จนกระทั่ง 'ที่ซ่อนของปีศาจ' ที่หลุดออกมาเป็นเสียงสุดท้าย ...

 

เมื่อเสียงนั้นขาดหาย การ 'สอบสวน' อันแสนโหดร้ายจึงสิ้นสุดลง …

 

 

 ร่างที่ผ่านการ 'สอบสวน' นั้น แหลกยับเยิน จนมีสภาพคล้ายก้อนเนื้อขาดวิ่น ถูกทิ้งให้จมอยู่ในทะเลเลือดสีแดงฉาด สร้างความทะเทือนขวัญ สั่นประสาทให้แก่เจ้าหน้าที่ที่ร่วมการสอบสวนครั้งนี้ไม่น้อย

 

 หากแต่ใบหน้าคมสันของนายทหารหนุ่ม ที่ยืนอยู่เคียงข้างโซฟาหนังอย่างดีของหัวหน้าหน่วยนั้น กลับยังคงเรียบเฉยเดั่งปกติ เช่นเดียวกับดวงตาสีฟ้าสดใสที่เหลือเพียงข้างเดียว มองการกระทำเบื้องหน้าด้วยแววตาเฉยชา ประหนึ่งมองผ่านอากาศที่ว่างเปล่าอยู่ก็ไม่ปาน

 

 หึหึหึ ขนาดมีศพคนตายอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ยังตีหน้าตายแบบนั้นได้อีก นายนี่มันไม่มีหัวใจเลยรึไงนะ”

 

 ไม่มีครับ ...”

 

'หัวใจ' ของเขาตาย เพราะ 'นังปีศาจ' ในชุดกราวน์ตั้งแต่วันนั้นแล้ว …

 

ปีศาจคือความชั่วร้ายที่เขาต้องกำจัดให้หมดไปจากโลกนี้ …

 

ให้โลกนี้เป็นที่ที่ดีงาม ไม่มีใครต้องทุกข์ทรมานเช่นพวกเขาอีก …

 

 

 'สิ่งนี้... คงพอชดใช้ให้เธอได้ใช่ไหม …. ริน'

 

 ”... เพราะหากมีหัวใจจะถูกปีศาจล่อลวงจนไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ กำจัดสิ่งชั่วร้ายให้หมดสิ้นไปได้ครับ”

 

 คำตอบที่หนักแน่นซึ่งแฝงความมุ่งมั่นในการปฏิบัติหน้าที่ไว้อย่างเต็มเปี่ยม ทำให้เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินคลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ จึงเอื้อมมือไปรั้งลำคอยาวระหงของนายทหารข้างกายให้ก้มต่ำลงมา แล้วใช้ปลายนิ้วสัมผัสเส้นผมสีทองสุกสว่างนั้นเบาๆ ก่อนจะกระซิบย้ำเตือนถึงภารกิจของชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

 ถูกแล้ว หน้าที่ของนายคือการกำจัดความชั่วร้ายอันดำมืดทั้งหมดให้สิ้นซาก ระหว่างปฏิบัติภารกิจจะใจอ่อนไม่ได้เด็ดขาด จำไว้ [สีขาว] กับ [สีดำ] ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

 

 ”... [สีขาว] กับ [สีดำ] ถูกกำหนดไว้แต่แรกแล้ว ...”  

 

 เสียงกระซิบอย่างอ่อนโยนที่ข้างหูนั้น ทำให้นายทหารหนุ่มเอ่นทวนซ้ำประโยคคำพูดที่ได้รับมาอย่างเลือนลอย ราวกับหุ่นยนต์รับทราบคำสั่ง

 

 “... ดีมาก [ตุ๊กตา] ของฉัน”

 

 

...........................................................

 


 

TBC.....

 


Comment

Comment:

Tweet

ไคโตะของช้านนนน เร็นลูกแม่~~~~!!!
สยองขวัญรับอรุณเลยค่ะ รู้สึกเหมือนได้กลิ่นเลือดลอยมาแต่ไกล
อ่านไประทึกไป! สงสารเร็นจริงๆ แอพเพนด์แล้วดาร์คขึ้นกว่าเดิม
ไคโตะกลายเป็นคนแบบนั้นไปซะแล้ว โฮๆๆๆๆ (แต่แอบชอบนิดๆแฮะ)
ตามติดตอนต่อไปอย่างไม่ลดละ cry

ฮิคาริจัง..."นั่งนึกภาพไคโตะคุงยิ้มแย้มพร้อมฉากหลังเลือดสาดแล้วมัน..."

แล้วมัน...กร๊าวววว!!!! ค่ะ! (หล่อเลว! โฉดได้ใจ)

#2 By Sakutan on 2011-02-24 07:41

คุณมี่คะ มันดาร์กได้ใจมากค่ะ! > <b นั่งนึกภาพไคโตะคุงยิ้มแย้มพร้อมฉากหลังเลือดสาดแล้วมัน...

สงสารเล็นคุง ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไร แต่คนอ่านกลับรู้สึกเศร้าใจแทน

รอติดตามต่อค่ะcry